อิตาลี ปัญหาเงินกู้ค้างจ่ายของ PREU: ศาลฎีกาอิตาลีกล่าวว่าอย่างไร
การไม่ส่งเงินที่ตั้งใจไว้สำหรับภาษีคลังเดียว (Prelievo Unico Erariale – PREU) กลับมาเป็นประเด็นร้อนอีกครั้งในภาคธุรกิจการพนันที่รัฐควบคุมของอิตาลี รายงานข่าวจากสื่อเฉพาะทางระบุว่า คำตัดสินล่าสุดของศาลฎีกาได้ยืนยันคำพิพากษาความผิดฐานยักยอกทรัพย์ของผู้อำนวยการบริษัทที่บริหารจัดการเครื่องเล่นเกมที่เชื่อมต่อกับเครือข่ายออนไลน์
คดีนี้มีความสำคัญเป็นพิเศษ เพราะเป็นการยืนยันแนวทางที่ศาลฎีกาได้กำหนดไว้แล้ว นั่นคือ เงินที่เก็บได้จากเครื่องเล่นเกมไม่สามารถถือเป็นเงินสดของบริษัททั่วไปได้ หากเงินเหล่านั้นรวมถึงจำนวนเงินที่ตั้งใจจะส่งให้กระทรวงการคลัง ในบางกรณี การไม่ส่งมอบเงินที่ค้างชำระให้แก่ผู้ได้รับใบอนุญาตอาจมีผลทางอาญาและถือเป็นการยักยอกทรัพย์
สำหรับผู้จัดการ ผู้ประกอบการ ผู้ถือใบอนุญาต และธุรกิจต่างๆ ตลอดห่วงโซ่อุปทาน ปัญหาจึงไม่ใช่แค่เรื่องภาษีหรือสัญญาเท่านั้น การจัดการ PREU อย่างเหมาะสมมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการปฏิบัติตามกฎระเบียบ การตรวจสอบย้อนกลับ และความรับผิดชอบในการจัดเก็บรายได้สาธารณะที่ได้จากการพนัน
บทบาทของ PREU ในภาคธุรกิจการพนันของอิตาลี
ภาษี PREU คือภาษีที่เรียกเก็บจากเครื่องเล่นเกมที่มีรางวัลเป็นเงินสด โดยเฉพาะเครื่องเล่นเกมที่มีรางวัล (AWP) และเครื่องเล่นลอตเตอรีวิดีโอ (VLT) ซึ่งควบคุมโดยมาตรา 110 ของกฎหมายว่าด้วยความปลอดภัยสาธารณะ (Testo Unico delle Leggi di Pubblica Sicurezza – TULPS) AWP คือเครื่องเล่นเกมประเภท “สล็อตใหม่” ซึ่งหมายถึงเครื่องเล่นเกมที่มีรางวัลเป็นเงินสด พบได้ในบาร์ สถานบันเทิง และสถานที่ที่ได้รับอนุญาต ส่วน VLT คือเครื่องเล่นลอตเตอรีวิดีโอที่ติดตั้งในห้องเล่นเกมที่ได้รับอนุญาต เมื่อเทียบกับ AWP แล้ว VLT ทำงานผ่านระบบส่วนกลางที่เชื่อมต่อกับผู้ได้รับใบอนุญาต และอยู่ภายใต้กฎและข้อบังคับทางเทคนิคเฉพาะ
ในทางปฏิบัติ PREU หมายถึงส่วนแบ่งรายได้จากการพนันที่ส่งเข้าคลังของรัฐ เมื่อเครื่องเล่นพนันรับเดิมพัน รายได้จะต้องถูกจัดสรรตามกฎที่ควบคุมภาคส่วนนั้นๆ กล่าวคือ ส่วนหนึ่งเป็นเงินรางวัล ส่วนหนึ่งเป็นค่าตอบแทนของผู้ประกอบการ และส่วนหนึ่งเป็นภาษีที่ต้องจัดเก็บให้แก่รัฐ
เอกสารจากสำนักงานศุลกากรและผูกขาดแห่งอิตาลี (ADM) ซึ่งเป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบในการกำกับดูแลและควบคุมภาคการพนันสาธารณะ ยืนยันบทบาทสำคัญของ PREU ในระบบเครื่องเล่นเกมด้วยเช่นกัน
กรอบการกำกับดูแล
เพื่อให้เข้าใจว่าเหตุใดการไม่ชำระภาษี PREU อาจมีความเกี่ยวข้องกับคดีอาญา จำเป็นต้องเริ่มต้นด้วยวิธีการกำกับดูแลภาคส่วนเครื่องเล่นพนันในอิตาลี เครื่องเล่นที่ให้รางวัลเป็นเงินสดไม่ใช่เพียงแค่เครื่องมือทางการค้าเท่านั้น แต่ยังอยู่ภายใต้ขอบเขตของมาตรา 110 แห่งกฎหมาย TULPS และดำเนินการภายในห่วงโซ่อุปทานที่ได้รับอนุญาตและกำกับดูแล ซึ่งเชื่อมต่อกับเครือข่ายออนไลน์ของรัฐ
PREU เป็นส่วนหนึ่งของระบบนี้และอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของพระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 269 ลงวันที่ 30 กันยายน 2003 ซึ่งแปลงเป็นกฎหมายฉบับที่ 326/2003 PREU เป็นส่วนแบ่งรายได้ที่เกิดจากเครื่องเล่นเกมสล็อตออนไลน์ (AWP) และเครื่องเล่นเกมวิดีโอ (VLT) ที่มีไว้สำหรับกระทรวงการคลัง ด้วยเหตุนี้ เงินที่ผู้ประกอบการเก็บรวบรวมได้จึงไม่สามารถถือเป็นเงินสดของบริษัททั้งหมดได้: ส่วนหนึ่งของเงินเหล่านั้นใช้เพื่อประโยชน์สาธารณะและต้องมีการบันทึกบัญชีและส่งมอบอย่างถูกต้องตามกฎของห่วงโซ่อุปทาน
บทบัญญัติสำคัญในกฎหมายอาญาคือ มาตรา 314 แห่งประมวลกฎหมายอาญา ซึ่งว่าด้วยความผิดฐานยักยอกทรัพย์ บทบัญญัตินี้ใช้กับเจ้าหน้าที่ของรัฐหรือบุคคลที่ได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่ราชการซึ่งยักยอกเงินหรือทรัพย์สินที่ตนมีอำนาจควบคุมโดยอาศัยตำแหน่งหรือฐานะของตน ในบริบทของการพนันสาธารณะ ประเด็นสำคัญคือ บุคคลที่จัดการหรือถือครองเงินที่เก็บได้จากเครื่องเล่นพนันนั้น ถือได้ว่ามีตำแหน่งสำคัญในทางกฎหมายอาญาหรือไม่ และการไม่จ่ายเงินที่จัดสรรให้กับ PREU นั้น ถือเป็นการยักยอกทรัพย์หรือไม่
เหตุใดการไม่ชำระเงินจึงอาจกลายเป็นการยักยอกทรัพย์
ประเด็นที่ละเอียดอ่อนที่สุดคือความแตกต่างระหว่างการผิดนัดชำระหนี้ทางการเงินทั่วไปกับการกระทำที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายอาญา ในความสัมพันธ์ทางการค้าปกติ การไม่ชำระเงินตามกำหนดอาจก่อให้เกิดความรับผิดทางแพ่งหรือตามสัญญา แต่ในภาคการพนันสาธารณะ สถานการณ์แตกต่างออกไป ผู้ประกอบการดำเนินการภายใต้ระบบที่มีการกำกับดูแล ซึ่งการเก็บเงินผ่านเครื่องเล่นเกมนั้นเชื่อมโยงกับใบอนุญาตสาธารณะและการจัดเก็บภาษีเพื่อประโยชน์ของรัฐ
หลักการนี้ได้รับการชี้แจงโดยส่วนร่วมของศาลฎีกาในคำพิพากษาหมายเลข 6087/2021 ซึ่งระบุว่า ผู้จัดการหรือผู้ประกอบการที่เก็บรักษาเงินรายได้จากการพนัน รวมถึงส่วนที่ตั้งใจไว้สำหรับ PREU โดยไม่ส่งมอบให้แก่ผู้ได้รับใบอนุญาต อาจต้องรับผิดในข้อหาการยักยอกทรัพย์
จากมุมมองนี้ เงินที่เก็บได้จากเครื่อง AWP และ VLT ไม่สามารถถือเป็นเงินสดของบริษัทได้เสมอไป หากเงินเหล่านั้นรวมถึงจำนวนเงินที่ค้างชำระแก่ฝ่ายการเงิน การไม่ชำระเงินจำนวนดังกล่าวอาจเกินขอบเขตของหนี้สินทางการค้าและถือเป็นความผิดทางอาญาได้
บทความนี้ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในหน้าข่าว SiGMA ของอิตาลี เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2026
ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของความสนุก! เข้าร่วมชุมชนเกมออนไลน์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกกับข่าวสาร 10 อันดับแรกของ SiGMA สมัครสมาชิกที่นี่เพื่อรับการอัปเดตรายสัปดาห์ ข้อมูลเชิงลึกจากวงใน และข้อเสนอสุดพิเศษสำหรับสมาชิกเท่านั้น
